Verbformen Niederländisch » u » uithuwelijken

Verbformen von uithuwelijken

Gebrauch -
Trennbar uit
Tegenwoordig en verleden deelwoord uithuwelijkend
und uitgehuwelijkt
  Ich Du Er/Sie/Es Wir Ihr Sie
Presens huwelijk uit huwelijkt uit huwelijkt uit huwelijken uit huwelijken uit huwelijken uit
Imperfect huwelijkte uit huwelijkte uit huwelijkte uit huwelijkten uit huwelijkten uit huwelijkten uit
Toekomende tijd I zal uithuwelijken zult uithuwelijken zal uithuwelijken zullen uithuwelijken zullen uithuwelijken zullen uithuwelijken
Conditionalis I zou uithuwelijken zou uithuwelijken zou uithuwelijken zouden uithuwelijken zouden uithuwelijken zouden uithuwelijken
Perfectum heb uitgehuwelijkt hebt uitgehuwelijkt heeft uitgehuwelijkt hebben uitgehuwelijkt hebben uitgehuwelijkt hebben uitgehuwelijkt
Voltooid verleden tijd had uitgehuwelijkt had uitgehuwelijkt had uitgehuwelijkt hadden uitgehuwelijkt hadden uitgehuwelijkt hadden uitgehuwelijkt
Toekomende tijd II zal uitgehuwelijkt hebben zult uitgehuwelijkt hebben zal uitgehuwelijkt hebben zullen uitgehuwelijkt hebben zullen uitgehuwelijkt hebben zullen uitgehuwelijkt hebben
Conditionalis II zou hebben uitgehuwelijkt zou hebben uitgehuwelijkt zou hebben uitgehuwelijkt zouden hebben uitgehuwelijkt zouden hebben uitgehuwelijkt zouden hebben uitgehuwelijkt
Imperatief - huwelijk uit - - huwelijkt uit -
uithuilen, uithozen, uithouwen, uithouden, uithoren
« uithuwelijken »
uithuwen, uitjanken, uitjoelen, uitjouwen, uitjubelen
Synonyme von uithuwelijken · Übersetzungen für uithuwelijken